بيش از 350 گونه كوسه در دنيا وجود دارد. كوسه‌ها در تمام اقيانوس‌هاي دنيا زندگي مي‌كنند. از آبهاي گرم مناطق گرمسير تا آبهاي سرد و يخ زده در قطب شمال و جنوب. از اعماق اقيانوس تا آبهاي كم عمق نزديك ساحل. با اينكه بيشتر مردم آنها را جانوراني وحشي و خونخوار مي‌دانند اما اغلب چنين نيستند. تنها 4گونه توانايي حمله به انسان را دارند كه عبارتند از كوسه گاوي، كوسه ببري، كوسه سفيد بزرگ و كوسه پوزه سفيد. همه اينها در آبهاي آزاد يافت مي‌شوند. 139 نفر محقق كوسه در سراسر جهان، از تمامي كشور‌ها خواسته‌اند براي حفاظت از گونه‌هاي كوسه ماهيان كه به سرعت در حال از بين رفتن هستند اقدامي‌فوري صورت دهند. كارشناسان آگاهي عمومي‌مردم دنيا در مورد تهديداتي كه كوسه‌ها در معرض آن قرار دارند نيز اطلاع رساني عمومي‌را در اين زمينه ضروري دانسته، تاكيد كرده‌اند اين اقدام بايد هر چه زودتر عملي شود قبل از اينكه خيلي دير شود. كوسه‌ها از شاخص‌هاي زيستي مشهور طبيعي هستند كه سلامت آبهاي دريايي را نشان مي‌دهند. آنها به همراه گونه‌هاي خويشاوندشان جزو اساسي شبكه غذايي پيچيده اي هستند كه سطح وسيعي از سياره ما را در بر گرفته است. بر طبق تحقيقات علمي‌تخمين‌زده شده اگر حتي تمامي‌فعاليت‌هاي بهره برداري تجاري متوقف شود بسياري از گونه‌هاي بزرگ كوسه‌ها تا 50 سال ديگر هم احيا نخواهند شد. بنا بر آمار 50 درصد از جمعيت كوسه‌ها ي صيد شده در جهان به‌صورت اتفاقي هنگام صيد گونه‌هايي مثل تون و شمشير ماهي از بين مي‌روند. اين نوع صيد اتفاقي از حيوانات دريايي اصطلاحا «صيد ضمني» خوانده مي‌شود.

پريسا خلف بيگي: وقتي از پله‌هاي پر از گردوخاك دانشكده دامپزشكي تهران بالا مي‌رفتم، روي ديوار تيره آن‌كه انگار از زمان تاسيس تا به حال هرگز رنگ نخورده بود اطلاعيه اعتراض به تغيير نام خليج هميشگي فارس به چشمم خورد... به راستي كداميك از ما با اين همه حساسيت، از وضعيت كنوني آن اطلاع داريم؟ از زيبايي كف اين درياي گهر بار، ازصدف‌ها، مرجان‌ها، ماهي‌ها، دلفين‌ها، كوسه‌ها، لاكپشت‌ها و... با خبريم؟ آيا مي‌شود بدون شناخت عشق ورزيد و از نام آن دفاع كرد؟ كنوانسيون منطقه‌اي كويت در زمينه حمايت و توسعه محيط زيست دريايي و نواحي ساحلي خليج فارس فعاليت مي‌كند.  ايران از سال 1358 عضو رسمي اين كنوانسيون است، هدف اين كنوانسيون الزام دول متعاهد به همكاري در حفظ محيط زيست دريايي منطقه و كنترل هر گونه اقدامي است كه اثر نامطلوب در كيفيت محيط زيست دريا و منابع زنده آن و سلامت انسان مي‌گذارد، سازمان منطقه‌اي حفاظت از محيط زيست دريايي (ROPME)كه مقر دائمي آن در كويت است براساس اين كنوانسيون تاسيس شد. دكتر حسن محمدي سال‌هاست با سمت هماهنگ‌كننده دائمي در اين كنوانسيون مشغول فعاليت است. آنچه درپي مي‌آيد گفت‌وگويي است با وي درباره وضعيت خليج فارس و فعاليت‌هاي كنوانسيون در جهت حفظ محيط زيست دريايي و مبارزه با آلودگي و تخريب آن. آقاي دكتر از يك تصور عمومي شروع كنيم، بسياري از مردم فكر مي‌كنند آب خليج فارس آلوده به نفت است آيا اين يك تصورغلط است يا حقيقت دارد؟ اين تصور درستي نيست. بيشترين كاري كه ما روي منطقه خليج فارس انجام داده‌ايم در مورد آلودگي نفتي بوده، يعني راپمي كه 30 سال از عمر آن مي‌گذرد از ابتدا تا به حال مشغول بررسي آلودگي‌ها بوده و توجه خاصي هم به آلودگي‌هاي نفتي شده به همين دليل ما بهترين اطلاعات را در مورد آلودگي نفتي داريم. حدود 20 سال پيش يك خارجي براي اينكه درپروتكل فلات قاره سازمان منطقه‌اي مشغول به كار شود مسئله را بزرگ و آلودگي خليج فارس را 47 برابر دنيا اعلام كرده بود اين حرف غيرعلمي و اشتباه بود چون ما تنها يك آلاينده نداريم صد‌ها آلاينده داريم. بايد مشخص شود راجع به كدام آلاينده صحبت مي‌شود. بعدها گفته شد آلاينده‌هاي نفتي، اما آلاينده‌هاي نفتي در مقايسه با كجا؟ خليج فارس يك درياي بسته منطقه‌اي است مثل درياي سياه، اما درياي سياه خيلي آلوده‌تر است. بيش از 50 درصد نفت دنيا از تنگه هرمز عبور مي‌كند. اين همه ترمينال و لوله‌هاي انتقال نفت از زير اين منطقه مي‌گذرد. تردد سنگين كشتي‌هاي نفتكش و غيره را هم در نظر بگيريد؛ طبعا اينها آلودگي ايجاد مي‌كند. حال ممكن است اين آلودگي ناشي از عمليات مختلف اكتشاف باشد يا حوادث. متأسفانه بعضي كشتي‌ها كه برمي‌گردند آب توازن آلوده را تخليه مي‌كنند زيرا دستگاه دريافت آب توازن در منطقه به اندازه كافي نيست. نتيجه اين كار ورود مقداري آلاينده‌هاي نفتي عملياتي است. هر سال از لحاظ آلودگي مقايسه‌اي با سال‌هاي قبل صورت مي‌گيرد، وضعيت امسال خليج فارس چگونه بود؟ وضعيت ما خوب است، از نظر آلودگي نفتي آمار سال گذشته نشان مي‌دهد كه خليج فارس نسبت به قبل از جنگ عراق يعني 1990 پاك‌تر است بنابراين اين صحبت‌ها كه در مورد آلودگي نفتي مي‌شود اغراق آميز و ناشي از كم اطلاعي است و هيچ گونه مبناي علمي ندارد.  آيا بيشترين آلودگي نفتي مربوط به حمل‌ونقل است؟ وقتي نفت استخراج مي‌شود آبي كه همراه آن بيرون مي آيد، چهار برابر حجم نفت است، اين آب حاوي مواد شيميايي و آلودگي نفتي است و شوري و درجه حرارت بالايي دارد. اين آب اگر هنگام تخليه تصفيه نشود مشكل آفرين مي‌شود. بسياري از شركت‌هاي نفتي تحت ضوابط ROPME آن را تصفيه مي‌كنند، مثلا استاندارد راپمي حداكثر15 ppm است و بعضي شركت‌هاي نفتي آن را تا حد 5 ppmكاهش مي‌دهند به استثناي آنهايي كه مشكلاتي دارند. دركدام مناطق اين مشكلات وجود دارد؟ مناطق آسيب ديده در اثر جنگ و تاسيسات كهنه و فرسوده. برخي از چاه‌هاي منطقه فلات قاره هم كه هنوز بازسازي نشده است مشكل دارد. در حال حاضر آيا اقدامي براي بازسازي اين مناطق صورت مي‌گيرد؟ ما هنوز گرفتار مسائل محيط زيستي جنگ هستيم با وجود اينكه بعضي فكر مي‌كنند جنگ تمام شده اما هر جنگي كه اتفاق مي‌افتد مثل سه جنگي كه در منطقه رخ داد حداقل ده سال احتياج به پاكسازي دارد. ما فرصتي براي اين كار نداشتيم، جنگ‌ها پي در پي صورت گرفته و دريا صدمه ديده ولي فعاليت‌هاي معمول استخراج نفت در منطقه بسيار طبيعي است. ميزان آلودگي‌ها را تا حد امكان پايين آورده‌ايم، از سوي ديگر،‌  استاندارد‌هاي سخت تري را خودشركت‌هاي نفتي اعمال مي‌كنند، چند صد نوع پراكنده‌كننده نفتي در دنيا هست كه ما تنها هفت تا را تاييد كرده‌ايم. تمام شركت‌هاي منطقه موظف هستند از آنها استفاده كنند، اين مواد بسيار مؤثر و از نظر محيط زيست سالم هستند. قدرت اجرايي ROPME چگونه است، مثلا در مورد عراق كه عضو اين كنوانسيون نيست؟ ما از طريق دولت‌هاي عضو كنوانسيون عمل مي‌كنيم و آنها پروتكل‌ها را اجرا مي‌كنند. ما تنها نظارت و توصيه‌  مي‌كنيم و هماهنگي كارها را به‌عهده داريم. يكي از پيامد‌هاي جنگ‌ در عراق اين است كه اين كشور درسازمان راپمي به حالت معلق در آمده است. عراق بعد از حمله به كويت ديگر عضو دائم كنوانسيون نبوده، الان هم در عراق محيط زيست در اولويت نيست. وقتي آنها را دعوت مي‌كنيم مي‌بينيم حتي تصفيه فاضلاب براي آنها يك كار فانتزي محسوب مي‌شود. پساب صنايع و كشاورزي تصفيه نمي‌شود و آنها فعلا فقط به امنيت و بقا فكر مي‌كنند. در كدام مناطق آلودگي از همه بيشتر است؟ اطراف بحرين، عمان و كويت به جز اين در مناطق ديگر آلودگي نفتي نداريم، ما مسئله آلودگي را در تمام محيط زيست بررسي مي‌كنيم. در آب، رسوبات، جانداران و آبزيان بخصوص ماهي‌ها و دوكفه‌اي‌ها، از نظر استاندارد بين‌المللي مشكلي نداريم. پيامد جنگ‌ها و مشكلات عراق در آلودگي محيط زيست خليج فارس چه بود ؟ مهم‌ترين مشكلي كه اين جنگ براي دنيا درست كرد نشت نفت كويت بود؛ حدود 11ميليون بشكه. اين ميزان بالاترين نشت نفت تا به امروز است. بخش وسيعي از ساحل و كف دريا آلوده شد. تاثير اين آلودگي بر پرندگان و جانوران بسيار زياد بود و باعث مرگ و مير تعداد زيادي از آنها شد. بد نيست بدانيد 21 نشت بزرگ  نفت در دنيا اتفاق افتاده كه 7 مورد آن در منطقه ما بوده است. دولت عراق در دهه 1990 تالاب بين‌النهرين را خشك كرد؛ تالابي كه بيست هزار كيلومتر مربع وسعت داشت و بزرگترين و مهم‌ترين تالاب خاورميانه محسوب مي‌شد و رود‌هاي دجله و فرات به آن وارد مي‌شدند. تالاب مثل يك كليه همه آلودگي‌ها را تصفيه مي‌كرد، اكنون همه آلودگي‌هاي عراق اعم از كشاورزي، شهري، صنعتي و به علاوه رسوبات زيادي مستقيم وارد دريا مي‌شوند، در هنگام سيل تمام آب گل آلود و آلوده وارد دريا مي‌شود و موجب مرگ‌وميرآبزيان مي‌شود. ما ازطريق ماهواره تمام منطقه را در روز مانيتور مي‌كنيم  و  هر پديده غيرطبيعي كه در منطقه اتفاق بيفتد بلافاصله اعلام خطر مي‌كنيم؛ مثلا  اگر سيل، كشند سرخ، مرگ و مير آبزيان مثلا دلفين‌ها  و نشت نفت مشاهده شود به كشور مربوطه اعلام مي‌كنيم اما عراق با اين جنگ‌هايي كه اتفاق افتاده چند دهه از نظر حفظ محيط زيست عقب افتاده است. آمريكايي‌ها چطور؟ آيا كاري براي مهار اين آلودگي‌ها در عراق كرده‌اند ؟ آمريكايي‌ها ابتدا يك كشتي به حالت آماده باش گذاشته بودند كه اگر آلودگي در منطقه ايجاد شد جلوگيري كنند كه البته كار درستي نبود چون  وقتي مطالعه كرديم، ديديم اين كشتي   اصلا توانايي اين كار را نداشت، تجهيزات آن كافي نبود. از اثرات جنگ سوم روي محيط زيست منطقه براي ما بگوييد؟ جا به جايي خاك به‌علت تردد زياد خودرو‌هاي جنگي فاجعه‌آميز بوده، توفان شن در منطقه زياد شد آن هم در منطقه‌اي كه بياباني بود،  تردد هزاران تانك و خودرو باعث شد توفان‌هاي شن تشديد شود البته استفاده بي‌رويه از آب‌هاي زير زميني هم تاثير زيادي در بيابان زايي دارد. در مورد آلودگي راديو اكتيو گفته مي‌شود در جنگ اخير از گلوله‌هاي حاوي اورانيوم استفاده شده آيا اين آلودگي به دريا هم سرايت كرده؟ ممكن است اين مسئله محلي بوده باشد،  ما در منطقه بررسي كرديم و چنين آلودگي وجود ندارد. در رابطه با تنوع زيستي چه اقداماتي انجام داده‌ايد؟ كنوانسيون ما بيشتر در رابطه با حمايت از محيط‌زيست دريا در برابر آلودگي است اما هميشه مسئله تنوع زيستي را در نظر داشتيم. متأسفانه آنقدر فشار منطقه براي منابع مستقر در خشكي و منابع دريا و آثار آلودگي نفت زياد و مواد خطرناك مطرح بوده كه اقدامات مربوط به تنوع زيستي به تعويق افتاده است مثلا در جنگ ايران و عراق 545 كشتي غرق شد كه شامل تانكر‌هاي نفتي بزرگ بودند، مواد شيميايي و منفجره داشتند و بر اثر مرور زمان اين آلاينده‌ها اثراتي روي تنوع زيستي گذاشت البته خودپالايي دريا بعضي آلاينده‌ها را تعديل كرده است. آلودگي تنها خود نفت نيست، منابع آلاينده بسيار عظيمي در خشكي داريم مثل پالايشگاه‌ها، نيروگاه‌ها، پتروشيمي و مهم‌تر از همه 60 درصد آب شيرين كن‌هاي دنيا در منطقه خليج فارس است و پسابي كه تخليه مي‌كنند نمك را به دريا برمي‌گردانند. آخرين اخبار مربوط به مرگ مرجان‌ها كي و كجا بود؟ سپتامبر سال گذشته ناگهان درجه حرارت آب دريا در سواحل ايران بالا رفت و گزارش شد مرجان‌هاي زيادي در سواحل مرده‌اند. به‌دنبال از بين رفتن آنها ساير موجودات هم از بين مي‌روند. ماهي‌ها و ساير موجودات زندگي شان به مرجان وابسته است.  ما متوجه شديم اين پديده در اثر عوامل طبيعي بوده و كاري در مورد آن نمي‌شد انجام داد. در باره مرگ و مير اخير دلفين‌ها چه اطلاعاتي كسب كرديد؟ در مورد تحقيق در مسئله مرگ و مير آبزيان بايد سريع خود را به محل حادثه رساند تا بتوان اطلاعات دقيقي به دست آورد،‌ بايد اطلاعات همان روز را گرفت. متأسفانه، كارشناساني كه فرستاديم تا ويزا گرفتند و رفتند يك ماه گذشته بود، آنها مسئله را با كارشناسان ايراني دنبال كردند. طبق بررسي‌هاي آنها دو مورد عنوان شد؛‌ در مورد اول صيد ناصحيح و  مورد دوم در اثر يك پديده طبيعي. البته چندين گروه كارشناسان بررسي كردند اما به نتيجه نرسيدند، شيلات ايران ادعا مي‌كند گيرنده‌هاي كشتي‌ها باعث انحراف گيرنده‌هاي دلفين‌ها شده كه باعث شده  راهشان را گم كرده و به ساحل بيايند اما كارشناسان اعزامي اين را تاييد نكردند.

هنوز به درستي مشخص نيست چه تعداد از كوسه‌ها هر ساله در دنيا صيد مي‌شوند اما آمار مربوط به صيد آنها رقمي‌بيش از 100 ميليون كوسه در سال است.در اين ميان تعداد كوسه‌هاي كشته شده براي تجارت به تنهايي 73 ميليون كوسه در هر سال است. تنها در دهه اخير جمعيت كوسه‌ها كاهشي بالاي 90 در صد داشته است. تخريب زيستگاه در اثر تخليه منابع آلاينده محيط زيست و همچنين  مواد شيميايي سمي‌كه از راه جذب يا خوردن وارد بدن آبزيان مي‌شوند در شكارگراني مثل كوسه كه در راس هرم غذايي هستند تجمع يافته و متمركز مي‌شوند.

يكي از روش‌هاي صيد آبزيان كه رشته قلاب‌هاي طويل نام دارد به طول 18 تا 72 كيلو متر با متوسط 1500 قلاب طعمه گذاري شده به‌صورت تك رشته اي و نيز تورهاي گوشگير شناور كه غالبا غيرقانوني است اصطلاحا حيات را از درياها پالايش مي‌كنند. در برخي مناطق تعداد كوسه‌هاي صيد شده به اين روش 90 درصد كل صيد را تشكيل مي‌دهند.

در حالي كه ذخيره ماهيان استخواني رو به كاهش است، ماهيگيران با افزايش صيد كوسه اين موضوع را جبران مي‌كنند هر چند اغلب كوسه‌ها نسبت به ماهيگيري بيش از ظرفيت بسيار حساس تر و آسيب پذير تر از ماهيان استخواني هستند، زيرا تعداد تولد‌ها در آنها كم و نرخ رسيدن به سن بلوغ آنها كند است؛ همچنين شرايط توليد مثل در آنها سخت است و به‌صورت جفت گيري‌هاي دوره اي و نامتناوب، دوره بارداري طولاني است.

کوسه ها آسیب پذیرند

كوسه ها به‌علت تكامل يافتن در 400 ميليون سال پيش و بودن در راس هرم غذايي به موجوداتي تبديل شده‌اند كه شكارچيان طبيعي كمي‌دارند، با اين حال مقاومت شان در برابر شكارچيان بسيار اندك بوده به شدت در برابر بهره برداري آسيب پذير هستند. اين مشكل وقتي تشديد مي‌شود كه از كوسه‌هاي جوان نيز در مناطق پرورشگاهي بهره برداري مي‌شود. طبق تحقيقات، صنعت صيد تجاري كوسه پايدار نخواهد ماند و در مدت كوتاهي ورشكست خواهد شد.

كوسه‌ها قربانيان تجارت

امروزه كوسه‌ها براي گوشت، غضروف، پوست، روغن و ساير محصولات صيد مي‌شوند. باله كوسه كشورهاي آسياي شرقي براي تهيه نوعي سوپ استفاده مي‌شود و اخيرا تقاضاي آن رو به افزايش است، به‌علت قيمت بالاي اين باله‌ها ودرآمد قابل توجهي كه عايد ماهيگيران مي‌شود عمل كندن باله كوسه به طور وحشيانه اي روي كشتي داخل دريا انجام مي‌شود. پس از قطع باله، كوسه را در دريا رها مي‌كنند و كوسه نيمه جان و در حال خونريزي كه ديگر قادر به شنا كردن نيست كم كم به عمق دريا فرو مي‌رود و دچار مرگي تدريجي، عذاب آور و دردناك مي‌شود، اغلب ‌گونه‌هاي كوسه از بزرگ، متوسط و كوچك براي باله آنها صيد مي‌شوند.

رشد سريع صنعت صيد كوسه براي باله به بازارهاي اروپا، آفريقا و آمريكاي مركزي و جنوبي و بسياري از كشور‌هاي در حال توسعه در اقيانوس هند و آرام هم گسترش يافته است. همچنين از محصولات جانبي آن به عنوان مكملي ارزان براي تهيه خوراك دام استفاده مي شود نيز غضروف آن به عنوان داروي ضد‌سرطان مصرف مي‌شود؛ درحالي كه اين موضوع پايه علمي‌ندارد و براساس باوري ناصحيح كه كوسه‌ها به سرطان مبتلا نمي‌شوند در برخي جوامع شايع شده است.

جگر كوسه كه سرشار از ويتامين‌هاست در تهيه دارو، روغن و اسكالين كاربرد دارد، از پوست ِآن چرم و سمباده تهيه مي‌شود، دندان‌ها، آرواره و نمونه تاكسيدرمي‌ هم بازار خاص خود را دارد.اكنون در برخي كشور‌ها حفاظت از كوسه‌ها آغاز شده اما طبق نظر كارشناسان يك رويكرد جامع چند مليتي لازم است و حفاظت از آنها بايد بر پايه تحقيقات در مورد بيولوژي، اكولوژي، پراكندگي، فراواني و بهره برداري از كوسه‌ها و طعمه‌ها و سيستم‌هاي وابسته به آنها باشد. با وجود اهميت اين بخش از زيستبوم دريايي تحقيقات در زمينه كوسه اغلب فراموش شده و توجه بيشتري به ماهيان استخواني مي‌شود، اطلاعات بيشتر از تاريخچه گونه‌هاي كوسه ماهيان براي ارزيابي وضعيت ذخاير، تاثير برداشت و مديريت  صيد ضمني  ضروري است.

صید کوسه در ایران

جمع‌آوري آمار مربوط به صيد كوسه در ايران، در قالب طرح آمار صيد از سال‌هاي70-۶۸ در بوشهر و پس از آن در تمامي‌استان‌ها آغاز شد. طبق اين آمار در سال 85 صيد كوسه به 13298 تن رسيد كه در مقايسه با سال‌هاي قبل مثلا 8976 تن در سال 77 كاهش يافته  است.

دكتر فرهاد كيمرام، مدير بخش تحقيقات بيولوژي و ارزيابي ذخاير آبزيان و عضو هيات علمي‌موسسه تحقيقات شيلات، در اين باره مي‌گويد: تعيين و محاسبه ميزان توده زنده كوسه ماهيان به تفكيك گونه تقريباً  غير ممكن است . به دليل پراكندگي زيستگاه كوسه ماهيان و گونه‌هاي متنوع سطح زي و كف زي، عدم‌توفيق در نمونه برداري تحقيقاتي، به‌خصوص گونه‌هاي سطح زي در اين باره اقدامي‌صورت نگرفته است.

به گفته وي، نوع صيد در جنوب كشور ما چندگونه‌اي است و در ثبت آمار صيد به تفكيك گونه، نظر به اينكه كوسه ماهيان از تنوع گونه اي بالايي برخوردارند، آمار صيد آنها به‌صورت كلي و يك جا ثبت مي‌شود. در شمال وقتي صيد مثلا كيلكا داريم،گونه‌هاي ديگر آسيب نمي‌بينند اما در جنوب هنگام صيد ميگو، صيد ضمني كوسه هم به ناچار وارد آن مي‌شود.

 شيلات ايران براي حل اين مشكل ادوات كاهنده صيد گذاشته كه تا حد امكان صيد ميگو انتخابي باشد اما در هر حال باز هم صيد ضمني كوسه داريم. البته در هيچ جاي دنيا هنوز نتوانسته‌اند جلوي اين نوع صيد را بگيرند. در خليج فارس و درياي عمان تنوع گونه اي بسيار بالاست با اينكه فراواني نسبت به آبهاي معتدل كمتر است ولي ادوات صيد انتخابي مثل تورهاي گوشگير هم صيد ضمني دارند. در صيد‌ترال كف هم كه صيد انبوه است مسلما كوسه وجود دارد. در تمام دنيا براي حل اين مشكل و حفظ اين ذخاير مي‌كوشند كه   با بهينه سازي روش صيد، كوسه كمتر از چرخه حيات خارج شود .

تلاش براي حفظ كوسه‌ها

كيمرام مي افزايد: با توجه به اينكه كوسه‌ها مهاجرت منطقه‌اي دارند تا به حال در منطقه، اقدامي‌براي مشخص كردن مسير و زمان مهاجرت آنها نشده و به‌علت برخي محدوديت‌ها مثل عدم‌امكان بازگيري،‌ اين كار ميسر نبوده  است. خوشبختانه در كشور ما صيد به روش قلاب‌هاي طويل آويزان كه صدمه زيادي به كوسه‌ها مي‌زند وجود ندارد.

وي  در مورد ادامه صيد كوسه‌ها با نرخ كنوني خاطر نشان مي‌سازد: پيش‌بيني كلي اين است كه تا سال 2050 كليه آبزيان در سراسر آب‌هاي جهان از بين خواهند رفت. آبزيان كوتاه عمر به دليل تخم ريزي بالا مديريت آسان تري دارند و نرخ بهره‌برداري هم بالا تر است اما كوسه‌ها كه عمر درازي دارند سال‌هاي زيادي طول مي‌كشد تا به سن توليد مثل برسند بنابراين دريا بايد محيط سالم و خوبي براي آنها باشد. وقتي در صيد ضمني در سن پايين از بين مي‌روند جمعيت آنها صدمه بزرگي مي‌بيند.

كيمرام ضمن اشاره به تصويب و اجراي يك طرح تحقيقاتي در مورد كوسه‌ها تصريح مي‌كند: همكاري و هماهنگي بين سازمان محيط زيست، شيلات و ساير ارگان‌هاي ذي‌ربط درخصوص آبزياني مثل ماهيان خاوياري، دلفين‌ها و كوسه‌ها ضرورت دارد. كشور‌هايي موفق ترند كه به طور نسبي حفاظت موفق تري دارند.

براي اين منظور بايد طرحي تدوين شود كه براساس آن، مسير مهاجرت و مناطق پرورشگاهي كوسه‌ها مشخص شود ؛ همچنين شاخص‌ها و استانداردي براي حفاظت از مناطق حساس مربوط به كوسه‌ها ارائه شود تا بتوان به‌صورت علمي‌ امر حفاظت از آبزيان را جامه عمل پوشاند.