در حالی که تنها 4 ماه به پایان پروژه بین ا لمللی یوز پلنگ ایرانی مانده این  پروژه منحل می شود.یوز پلنگ که سنبل حفاظت حیات وحش ایران است اکنون در وضیت بحرانی تری نسبت به پیش قرار گرفته است  ,پروژه یوز که از سال 80 آغاز به فعالیت نموده نه تنها یک پروژه بین لمللی برای حفاظت یک گونه در خطر انقراض بلکه الگویی برای حفاظت سایر گونه ها محسوب میشود. بلاتکلیفی این پروژه پیش از پایان و رسیدن به نتیجه مطلوب پس از سالها تلاش بی وقفه و حتی انحلال آن بی توجهی به وضعیت کل حیات وحش ایران است.

این در حالی است که وسعت زیادی از مناطق حفاظت شده از جمله پارک ملی توران,کویر ,بافق,نای بندان ,درانجیر و..  به عنوان زیستگاه یوز حفاظت میشود و 80 درصد محیط بانان این مناطق به این پروژه متعلق هستند.(نای بندان 7از8,در انجیر 2 از 3,کویر 5 از10,بافق 4 از8 توران 9 از 20 نفر.)

یاد آوری مشکلات سال گذشته از جمله بختگان  و وضعیت رو به زوال حیات وحش این سوال را مطرح میکند که آیا ما به الگو های پایدار جهانی جهت حفاظت دست پیدا کرده ایم که به راحتی یک پروژه بین المللی وسنبل حیات وحش ایران بدون دست یابی به نتیجه مشخص رها میشود؟